ساواصل سیری عبر شرایین...

محبوبم، لکنت من از حد خارج است و گاه خودم را سری بی دهان می بینم و آن گاه چطور لب باز کنم و شرح ماجرا کنم؟ با لب نداشته؟ با دهانی که نیست؟

خط و ربطم را گم کرده ام، قادر... شبیه بندبازی ام که نه روی بند تعادل دارد و نه هنوز کاملا افتاده است؛ واژگون ام میان زمین و آسمان و نه ایستاده ام به استحکام و نه می افتم... شده ام عینا همان رگ هایی که ریتمِ مألوف تپش یادشان رفته و به تصادف و بی خط و ربط می تپند؛ من هم آن طورم، همان قدر گم و کور که آن ها می تپند...

ساواصل سیری عبر شرایین

فقدت ایقاع الدفقه فی ضغط الدم