در ادامه این مطلب، مهمترین اطلاعات منتشر شده درباره «تأملات شرررب-1» را همراه با جزئیات تکمیلی مطالعه خواهید کرد.
در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.
ظریفی می گفت: تمام لحظات دراماتیک با آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خوانده شکل می گیرد. اصلا کی دیده با نوشیدن شیر، آبمیوه یا آب معدنی لحظه ای شکل بگیرد که در آن عواطف موج بزند؟ حتی وقتی ضدعواطف می خواهی عمل کنی هم همان اکسیر فقط جوابگوست و بس. (شاهدش هم آن مردی که بر فراز کوههای همیالیا برای انداختن مردگان روستاهای دوروبری که از شدت انجماد زمین قادر به دفنشان نبودند جلوی کرکسها باید که شرابی مردفاکن می نوشید و بعد شروع می کرد به کار) بر درد ساعتهایی که وسواس می کُشدت هم تنها همین دارو کارساز است. کاری می کند روانت دست از سر مغز بیچاره و تمام سیستم عصبی مادر مرده ات بردارد و چند ساعتی به حال خودشان وابگذاردشان. اصلا چه کسی بهتر از صاحب ناب ترین نوشخواری ها، یعنی حافظ، توانسته حق مطلب را درباره اش ادا کند که گفت: اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد/نهیب حادثه بنیاد ما ز جا ببرد/ اگر نه عقل به مستی فروکشد لنگر/چگونه کشتی از این ورطه بلا ببرد؟
مخلص کلام، بعضی دردها را تنها می ناب چاره است و تمام!
پس چه چیز خوشتر از نوشتن از آن اکسیر حیات؟
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاده